Het einde van de Europese rechtshulp

In deze bijdrage richten we de aandacht op de directe harmonisering en normering van de horizontale of transnationale samenwerking. Er is behoefte aan een informatief overzicht dat een lijn tracht te ontwaren in een opeenstapeling van Europese beleidsinitiatieven. In het kort luidt onze stelling dat op een tijdsbestek van twee, drie jaar (2002-2005) via de derdepijlersamenwerking het gehele systeem van Europese rechtshulp vervangen wordt door een systeem van geharmoniseerd Europees strafprocesrecht gebaseerd op het principe van de wederzijdse erkenning. Door een serie kaderbesluiten van de Raad is nu de hele rechtshulp ondergeschikt gemaakt aan dit principe. In wat volgt wordt bekeken wat de bouwstenen van dit Europese strafprocesrecht, de idee van wederzijdse erkenning waarop het bouwwerk steunt en besteden we de nodige aandacht aan het democratische gehalte van besluitvorming die aan de basis ligt van deze ontwikkeling.
Bij de Eurotop in Amsterdam, waar de basis werd gelegd, wist niemand nog wat wederzijdse erkenning precies zou gaan inhouden. Men dacht destijds vooral aan wederzijdse erkenning van rechterlijke vonnissen.

P. de Hert (2004), Het einde van de Europese rechtshulp; de geboorte van een Europese horizontale strafprocesruimte, Justitiële verkenningen 2004/06
Volledige tekst