De rechtbank Utrecht heeft een 45-jarige Baarnaar veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar en zes maanden, wegens moord op zijn echtgenote. Anders dan de officier van justitie en de raadsvrouw is de rechtbank van mening dat de dood van de vrouw in maart 2006 niet valt aan te merken als levensbeëindiging op verzoek, maar als moord gekwalificeerd moet worden.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
De veroordeelde man en zijn echtgenote waren ervan overtuigd geraakt dat de vrouw aan een ernstige ziekte leed. Tegenover haar man had de vrouw de wens geuit niet meer verder te willen leven. De rechtbank interpreteert deze wens niet als een ‘uitdrukkelijk en ernstig verlangen’ om niet verder te leven als bedoeld in artikel 293 van het Wetboek van Strafrecht.
De man heeft verschillende mogelijkheden om de wens van de vrouw ook aan buitenstaanders kenbaar te maken niet aangegrepen en daarmee onvoldoende weerstand geboden tegen de in depressieve toestand gedane uitingen van zijn echtgenote. Daarom komt de rechtbank tot het oordeel dat hier sprake is van moord.
Uit het persoonlijkheidsonderzoek is wel gebleken dat deze daad aan de man, die een zeer hechte symbiotische relatie met zijn vrouw had, sterk verminderd kan worden toegerekend. Daarom komt de rechtbank tot een straf van twee jaar en zes maanden.
