In een zaak die was terugverwezen van de afdeling bestuursrechtspraak naar de vreemdelingenrechter in Amsterdam heeft de rechtbank geoordeeld dat een bepaald AIVD ambtsbericht niet voldoende concreet is onderbouwd om de conclusie te rechtvaardigen dat eiser een gevaar vormt voor de nationale veiligheid.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
De eiser, die getrouwd is met een Nederlandse vrouw en drie kinderen heeft, is ongewenst verklaard en zijn verblijfsvergunning is ingetrokken omdat hij een gevaar voor de nationale veiligheid zou zijn. Dit had verweerder aangenomen op basis van een ambtsbericht van de AIVD waarin stond dat eiser beschouwd wordt als een extremistische islamist die positief staat tegenover de gewelddadige jihad, die hij ten minste indirect heeft ondersteund.
De rechtbank heeft in haar uitspraak van 19 juni 2006 geoordeeld dat verweerder het ambtsbericht van de AIVD niet zonder nader onderzoek ten grondslag had mogen leggen aan de besluiten tot ongewenstverklaring en intrekking van de verblijfsvergunning. Verweerder is in hoger beroep gegaan van deze uitspraak. De hoger beroepsrechter (de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State) heeft verweerder gelijk gegeven en geoordeeld dat uit het ambtsbericht van de AIVD op objectieve, onpartijdige en inzichtelijke wijze blijkt, welke feiten en omstandigheden de AIVD aan de conclusie dat eiser een gevaar oplevert ten grondslag heeft gelegd en dat deze conclusie niet onbegrijpelijk is zonder nadere toelichting. Volgens de hoger beroepsrechter mocht verweerder de conclusie van de AIVD aan zijn besluiten ten grondslag leggen. De hoger beroepsrechter heeft de zaak teruggewezen naar de rechtbank.
Gelet op de jurisprudentie van het EHRM en ondanks het oordeel van de hoger beroepsrechter heeft de rechtbank van de bevoegdheid gebruik gemaakt om kennis te nemen van de stukken die ten grondslag liggen aan het ambtsbericht. De rechtbank is daarvoor bij de AIVD geweest. De AIVD heeft aan de conclusie dat eiser een gevaar vormt voor de nationale veiligheid een aantal feitelijke (vast)stellingen, kwalificaties en beschuldigingen ten grondslag gelegd. In de onderliggende stukken heeft de rechtbank voor het overgrote deel van deze feitelijke vaststellingen, kwalificaties en beschuldigingen geen concrete onderbouwing aangetroffen.
De rechtbank is dan ook van oordeel dat de concrete onderbouwing van de vaststellingen, kwalificaties en beschuldigingen ontoereikend is. De daarop gebaseerde conclusie, dat eiser een gevaar vormt voor de nationale veiligheid, kan daarom thans in redelijkheid niet langer worden volgehouden. Verweerder heeft de conclusie dat eiser een gevaar vormt voor de nationale veiligheid niet op het ambtsbericht van de AIVD kunnen doen steunen. Verweerder heeft daarom evenmin op basis hiervan van zijn bevoegdheid gebruik kunnen maken om eiser ongewenst te verklaren.
