De tuchtcolleges voor de gezondheidszorg maken zich zorgen over de eigen bekendheid bij het publiek. Dat blijkt uit het jaarverslag 2006 dat de colleges onlangs op hun website publiceerden.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Vorig jaar ontvingen de vijf regionale tuchtcolleges 1332 klachten. Het aantal klachten zit al jaren in de lift. In 2002 waren 1052 Nederlanders zo ontevreden over hun zorgverlener, dat ze een klacht indienden. Bij deze cijfers past volgens de colleges wel een relativering. Jaarlijks hebben patiënten tientallen miljoenen contacten met huisartsen, apothekers, tandartsen, psychologen, verloskundigen en andere verleners van medische zorg.
‘Indien het aantal beroepszaken wordt gerelateerd aan het aantal patiëntencontacten kan de conclusie worden getrokken dat dit slechts een zeer bescheiden deel is’, aldus de opstellers van het jaarverslag.
‘De vraag dringt zich op of het bestaan van de klachtmogelijkheid bij de tuchtcolleges voor de gezondheidszorg ondanks de belangstelling van de journalistiek voor dit publieke terrein, wel voldoende bekendheid geniet.’
Op basis van de wet op de Beroepen in de individuele Gezondheidszorg (BIG) kunnen patiënten hun beklag doen bij regionale tuchtcolleges in Amsterdam, Den Haag, Groningen, Zwolle en Eindhoven. Wie het oneens is met een uitspraak van een regionaal tuchtcollege, kan naar het centraal tuchtcollege voor de gezondheidszorg, eveneens in Den Haag.
Dat gebeurt in de praktijk in ongeveer een kwart van alle zaken. Zo deed het hoogste tuchtcollege vorig jaar uitspraak in 317 hoger beroepszaken. In 74 zaken verklaarde dat het beroep om diverse redenen niet-ontvankelijk. In 39 zaken trokken klagers het beroep in. Van de resterende zaken verwierp het centraal college in 154 gevallen het beroep.
Het vernietigde 48 keer een beslissing in eerste aanleg geheel of gedeeltelijk. In negentien gevallen veroordeelde het de betreffende medische zorgverlener, nadat de klacht in eerste aanleg nog ongegrond was bevonden. Negen keer werd een in eerste aanleg gegrond geachte klacht in hoger beroep alsnog ongegrond verklaard. In twee gevallen legde het centraal tuchtcollege in hoger beroep een zwaardere maatregel op. Een beroepsprocedure leidde vijftien keer tot een lichtere straf.
