Het referendum over de staatkundige toekomst van Curaçao beheerst al wekenlang het openbare leven van het eiland en dan vooral de media. Een constante stroom advertenties, radio- en televisiespotjes wordt over het volk uitgestrooid.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
De Sí en Nó stemmers (de coalitie versus het grootste deel van de oppositie) staan lijnrecht tegenover elkaar. Op Curaçao kunnen bijna 120.000 mensen vrijdag hun antwoord geven op de vraag: „Ik keur het resultaat van de Ronde Tafel Conferentie om te komen tot een autonoom Curaçao goed.” Mogelijke antwoorden zijn ja en nee.
Curaçao heeft een akkoord met Nederland en de Antillen om autonoom te worden, als het kan al in 2010. Belangrijk onderdeel van de akkoorden, afgesproken in de Ronde Tafel Conferentie, is de sanering van de schulden van het eiland door Nederland.
Curaçao heeft momenteel 1,75 miljard euro schuld, Nederland is bereid daarvan 1,18 miljard euro te saneren. In ruil daarvoor komt er strenger financieel toezicht, onder meer door het instellen van een rentelastnorm. Zegt Curaçao ’nee’ tegen de akkoorden op 15 mei, dan gaat de hele schuldsanering niet door, waarschuwde premier Balkenende eind vorig jaar al op Curaçao.
Maar het Ronde Tafel Akkoord van 15 december vorig jaar bevat meer maatregelen, zoals het instellen van corporate governance, om corruptie zoveel mogelijk tegen te gaan. Verder zijn er een viertal wetten in de maak om garantie te geven van een goede rechtsorde en bestrijding van grensoverschrijdende criminaliteit.
Een antwoord op de vraag in het referendum heeft dan ook verstrekkende gevolgen. Een ja leidt, aldus de voorstanders, tot een welvarender land met economische vooruitgang. Volgens de tegenstanders komt Curaçao echter weer terug in een koloniale verhouding met Nederland, waarin het land strak aan de band van „Antillen-hater” Wilders moet lopen en het homohuwelijk en de coffeeshops ruim baan krijgen. Kiest het volk voor nee, dan behoudt Curaçao haar autonomie en staat de weg vrij om met Nederland nieuwe onderhandelingen te beginnen, aldus het neekamp.
Volgens tegenstanders leidt een nee echter direct naar een armlastig ’tweede Haïti’ waar geen investeerder meer te zien zal zijn.
De tegenstellingen zijn overtrokken, de discussies emotioneel en de campagnes soms ludiek, zo lopen jonge dames rond met T-shirts met de opdruk SekSí. Met nog minder dan een week te gaan, bekennen steeds meer organisaties en publieke personen kleur. Meest belangrijke hierbij is dat de werknemersverenigingen onverkort ja aanhangen.
Banken luiden de noodklok dat de investeringen nu al achterblijven, in afwachting van de uitkomst. En juist die openlijke vrees voor het wegvallen van investeringen kan een belangrijke rol in het referendum spelen. Uit diverse enquêtes komt een voorsprong voor ja naar voren. Autonomie is belangrijk, een goede economie onmisbaar, denken velen.
