De rechtbank in Utrecht heeft vrijdag een 38-jarige man uit Zeist veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging wegens doodslag op Francien Cuijpers, op 23 september 2008 in Utrecht.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
De rechtbank achtte wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte Cuijpers destijds om het leven heeft gebracht. Een schouwarts zag kort nadat de vrouw in haar woning was aangetroffen geen aanwijzingen voor een misdrijf. Toen de verdachte enkele maanden later door middel van een telefoontje naar 112 zelf liet weten dat hij Cuijpers mogelijk om het leven had gebracht, werd alsnog sectie verricht. Onderzoekers concludeerden dat de vrouw door wurging om het leven is gekomen.
De verdachte heeft na zijn telefoontje wisselende verklaringen afgelegd. Hij verklaarde onder meer dat niet hijzelf, maar een ander het misdrijf moest hebben gepleegd. De rechtbank was er echter van overtuigd dat het verdachte is geweest die verantwoordelijk is voor de dood van Cuijpers. De rechtbank baseerde dat oordeel onder meer op de verklaringen van de verdachte, die unieke daderkennis bevatten. De rechtbank oordeelde dat er ‘geen begin van aannemelijkheid’ was voor een ander scenario.
De verdachte heeft wel meegewerkt aan een psychiatrisch onderzoek, maar niet aan een zogenaamd testpsychologisch onderzoek. Deskundigen hebben dan ook geen advies gegeven over de toerekeningsvatbaarheid van de verdachte. De rechtbank beschouwde de man als een betrokkene die weigert aan een tbs-onderzoek mee te werken. Op basis van oude rapportages over de man – die al eerder tot tbs werd veroordeeld – en verklaringen van getuigen concludeerde de rechtbank echter dat de verdachte verminderd toerekeningsvatbaar was en dat de maatregel van tbs met dwangverpleging moet worden opgelegd.
De door de officier van justitie geëiste celstraf van 10 jaar vond de rechtbank te hoog. De rechtbank hield hierbij rekening met het feit dat verdachte op het moment waarop hij beide delicten pleegde verminderd toerekeningsvatbaar was en aan hem tbs met dwangverpleging wordt opgelegd. Daarnaast keek de rechtbank naar de hoogte van de straffen die in vergelijkbare gevallen worden opgelegd. De rechtbank overwoog daarbij dat geen enkele straf het verlies van het leven van het slachtoffer kan goedmaken. Dat verlies kan, oordeelde de rechtbank, niet alleen de maatstaf zijn voor de op te leggen straf.
