De afspraken over het gebruik van strafrechtelijke overeenkomsten – bijvoorbeeld met kroongetuigen in een strafproces – schieten tekort. Wie een overeenkomst sluit met het Openbaar Ministerie, kan nergens terecht als hij vindt dat het OM zich niet aan de afspraken houdt. En aan de andere kant biedt het strafrecht het OM niet genoeg mogelijkheden om de ander te houden aan zijn kant van de afspraak. Aanvullende afspraken voor het gebruik en de uitvoering van strafrechtelijke overeenkomsten zijn daarom nodig. Dat schrijft universitair docent straf(proces)recht Jan Crijns in zijn proefschrift waarmee hij vorige week promoveerde aan de Universiteit Leiden.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Crijns concludeert in zijn onderzoek dat strafrechtelijke afspraken tussen OM en burgers – bijvoorbeeld ook voorwaardelijke sepots of transacties – eigenlijk als overeenkomsten kunnen worden beschouwd. Maar de strafrechtelijke context laat het niet toe om ze te beschouwen als privaatrechtelijke contracten. Nadere afspraken moeten daarom ook binnen het strafrecht worden gemaakt, vindt Crijns.
Lars Kuipers
