Rechtbank Breda heeft onlangs in een uitspraak op enkele hoofdlijnen gewezen van interne compensatie. Interne compensatie is -eenvoudig gezegd- de situatie waarin ten minste twee bestanddelen van een belastingaanslag zijn veranderd of nieuw zijn ten opzichte van de oorspronkelijke situatie en waarbij de nieuwe of gewijzigde elementen een tegengesteld effect hebben op de hoogte van de verschuldigde belasting.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
De Hoge Raad had in twee arresten uit 1979 en 2003 aangegeven dat de inspecteur in beginsel de vrijheid heeft om bij uitspraak op bezwaar de elementen van de aanslag te veranderen en interne compensatie toe te passen. Daarbij is hij wel gebonden aan de beperking dat de interne compensatie geen hoger nettobedrag aan verschuldigde belasting tot gevolg mag hebben. De interne compensatie in de procedure voor Rechtbank Breda bestond hierin dat de inspecteur bij uitspraak op bezwaar tegen de aanslag vennootschapsbelasting over 2005: (1) een aantal kostenposten niet had geaccepteerd en, (2) gelijktijdig een zodanig bedrag aan verliezen uit voorgaande jaren had verrekend dat daardoor het belastingbedrag niet was verhoogd. Uitgaande van de randvoorwaarde voor interne compensatie (geen hoger overblijvende nettobedrag na interne compensatie) kwam de rechtbank tot het oordeel dat de inspecteur toch terecht interne compensatie had toegepast voor zover hij de winst terecht had gecorrigeerd.
Interne compensatie is -simpel gezegd- de situatie waarin ten minste twee bestanddelen van een belastingaanslag zijn veranderd of nieuw zijn ten opzichte van de oorspronkelijke situatie en waarbij de nieuwe of gewijzigde elementen een tegengesteld effect hebben op de hoogte van de verschuldigde belasting. De Hoge Raad had in twee arresten uit 1979 en 2003 aangegeven dat de inspecteur in beginsel de vrijheid heeft om bij uitspraak op bezwaar de elementen van de aanslag te veranderen en interne compensatie toe te passen. Daarbij is hij wel gebonden aan de beperking dat de interne compensatie geen hoger nettobedrag aan verschuldigde belasting tot gevolg mag hebben.
In een recente procedure voor Rechtbank Breda kwam de vraag aan de orde of de inspecteur interne compensatie kon toepassen. De procedure betrof -vereenvoudigd weergegeven- een bv die een makelaarskantoor uitoefende. Bij uitspraak op bezwaar in de aanslagregeling vennootschapsbelasting over 2005 was de inspecteur op enkele punten afgeweken van de belastingaangifte. Zo had hij een correctie toegepast op een aantal facturen waardoor het belastbare bedrag omhoog ging. Verder had hij een winstbedrag in aanmerking genomen op een in 2005 aangekocht en weer doorverkocht woonhuis. De winst hield feitelijk verband met een perceel grond rond dat woonhuis dat later de bestemming bouwgrond had gekregen, maar welke de bv in 2005 nog niet had verkocht. Ten slotte had de inspecteur een bedrag aan verliezen uit het verleden met het hogere winstbedrag over 2005 verrekend waardoor uiteindelijk het belastbare bedrag over 2005 zelfs lager was dan in de oorspronkelijke belastingaanslag.
Uitgaande van de randvoorwaarde voor interne compensatie (geen hoger overblijvende nettobedrag na interne compensatie) kwam de rechtbank tot het oordeel dat de inspecteur toch terecht interne compensatie had toegepast voor zover hij de winst terecht had gecorrigeerd met de correctie van enige facturen.
Wat betreft de verhoging van de winst vanwege de vermeende behaalde winst op het woonhuis, stelde de rechtbank vast dat de inspecteur geen feiten of omstandigheden had aangevoerd of aannemelijk gemaakt dat het woonhuis in de tijd tussen aan- en verkoop van de woning in waarde was gestegen. De rechtbank was van oordeel dat de inspecteur -op de wijze waarop hij de verkoopwinst van de woning had vastgesteld- feitelijk al bij de verkoop van de woning een deel van de winst had belast die begrepen is in de meerwaarde van de (niet-verkochte) grond. Daardoor zou ongerealiseerde winst worden belast. Regels van fiscale jaarwinstbepaling (goed koopmansgebruik) verplicht daartoe echter niet. De rechtbank stelde op dit punt de bv in het gelijk.
