Op 2 april heeft de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Arnhem een 19-jarige man, B.E.B., veroordeeld wegens mishandeling van een politiefunctionaris op 21 december 2011 in de Utrechtse wijk Terwijde. Het hof heeft verdachte daarvoor een werkstraf van 120 uur opgelegd. Dat is een hogere werkstraf dan de rechtbank Utrecht in januari oplegde.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
In eerste aanleg heeft de officier van justitie gevorderd de verdachte te veroordelen tot een werkstraf voor de duur van 60 uur waarvan de helft voorwaardelijk. De officier van justitie ging er daarbij van uit dat de gedragingen van verdachte een poging zware mishandeling opleverden.
De politierechter in Utrecht heeft verdachte op 4 januari 2012 veroordeeld tot werkstraf van 40 uur waarvan de helft voorwaardelijk. Daarnaast moest verdachte een schadevergoeding van € 200,- betalen aan de politiefunctionaris.
De politierechter oordeelde dat er geen sprake was van een poging zware mishandeling, maar slechts van mishandeling. Bovendien achtte de politierechter maar één klap bewezen, terwijl de officier uitging van een aantal klappen. De officier van justitie heeft tegen die uitspraak hoger beroep ingesteld.
Bij de behandeling in hoger beroep is niet alleen verdachte opnieuw gehoord, maar zijn ook twee betrokkenen als getuige gehoord. Het betroffen een inzittende van de auto waarmee verdachte de avond van mishandeling reed, alsmede de betrokken politiefunctionaris.
De advocaat-generaal heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot werkstraf van 240 uur waarvan de helft voorwaardelijk en daarnaast tot het betalen van een schadevergoeding van €200,-. De advocaat-generaal ging er net als de officier van justitie van uit dat er sprake was van een poging tot zware mishandeling.
Het hof heeft geoordeeld dat er sprake was van mishandeling en niet van het meer ernstige feit van poging tot zware mishandeling. Wel acht het hof het geven van een aantal (en dus niet slechts van een klap) bewezen. Het hof heeft daarover overwogen:
“Uit de verklaringen van de verdachte – die het merendeel van de tenlastegelegde geweldshandelingen ontkent – volgt niet dat hij het opzet had om aangever zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. Uit de handelingen, die volgens het hof door de verdachte zijn gepleegd, volgt evenmin het (voorwaardelijk) opzet. Hoewel het hof er van uitgaat dat verdachte aangever meerdere keren tegen het hoofd heeft geslagen of gestompt, staat voor het hof onvoldoende vast dat door dit slaan of stompen en de wijze waarop dat gebeurd is de aanmerkelijke kans heeft bestaan dat aangever als gevolg daarvan zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Het is geen vaststaand gegeven dat slaan en zelfs stompen zonder meer leidt tot de aanmerkelijke kans op een dergelijk – ernstig – gevolg.”
De opgelegde straf heeft het hof als volgt gemotiveerd:
“Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mishandeling van een agent in functie. Verdachte is bovenop die agent gaan zitten/liggen of gevallen en heeft die agent vervolgens meermalen op/tegen het hoofd geslagen en/of gestompt. Doordat de agent op de grond lag, met zijn arm onder zijn lichaam, kon hij niet bij zijn portofoon of peperspray. Een dergelijke situatie moet beangstigend voor hem zijn geweest, mede doordat hij zijn collega niet kon oproepen. Dat alles levert een ernstig feit op. Dergelijk geweld kan niet door de beugel. Daarop past een forse reactie.
Het hof heeft gelet op een Uittreksel Justitiële Documentatie van 5 maart 2012, waaruit volgt dat verdachte first-offender is.
In het bijzonder in aanmerking genomen hetgeen daaruit en ook verder omtrent de persoon van verdachte is gebleken, is oplegging van een taakstraf, bestaande uit een werkstraf van de 120 uur subsidiair 60 dagen hechtenis passend en geboden. Gelet op de persoon van de verdachte ziet het hof geen aanleiding om naast een onvoorwaardelijke straf een voorwaardelijke straf op te leggen, in tegenstelling tot de eis van de advocaat-generaal en de door de politierechter opgelegde straf. Maar -gelet op de ernst van het feit- kan evenmin volstaan worden met een lagere straf dan de bovengenoemde straf.”[/b]
