De rechtbank heeft de vorderingen van ruim 19 miljoen euro van de Rabo Vastgoedgroep op de oud-notaris in de ‘Vastgoedfraudezaak’ afgewezen omdat de gestelde onrechtmatige daad van de notaris jegens Rabo Vastgoedgroep onvoldoende is onderbouwd.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Onvoldoende onderbouwing en causaal verband
De Rabo Vastgoedgroep had deze civiele procedure aangespannen tegen deze oud-notaris in verband met diens rol in de zogenaamde ‘Vastgoedfraude’. Rabo Vastgoedgroep maakt aanspraak op betaling van een bedrag van ruim 19 miljoen euro dat via de derdengeldrekening van het notariskantoor naar bankrekeningen van (vennootschappen van) cliënten, hoofdrolspelers in de Vastgoedfraude, is gevloeid.
De rechtbank heeft geoordeeld dat Rabo Vastgoedgroep onder meer heeft nagelaten nader te concretiseren en te onderbouwen op welk moment de notaris voldoende wetenschap van het dubieuze karakter van de betrokken transacties moet hebben gehad om, gegeven de op hem rustende notariële zorgplicht, anders te handelen dan hij heeft gedaan. Verder heeft Rabo Vastgoedgroep tegenover het gemotiveerde verweer van de notaris onvoldoende gesteld om het causaal verband tussen de gemaakte verwijten en de geleden schade te kunnen vaststellen.
Gerede twijfel
Als de notaris reeds bij het beoordelen van de winstdelingsovereenkomsten en het opstellen van de poolovereenkomsten gerede twijfel over de geoorloofdheid van de transacties had moeten hebben, zou de notaris zijn cliënten hiervan op de hoogte hebben moeten stellen en zijn medewerking hebben moeten weigeren. De rechtbank acht niet aannemelijk dat deze cliënten zich hierdoor zouden hebben laten weerhouden. Gelet op de omvang van de fraude, de toegepaste modus operandi en hun profiel en de geslepenheid, zoals dat blijkt uit de gedingstukken, acht de rechtbank aannemelijk dat de fraude ook zonder tussenkomst van de notaris zou zijn uitgevoerd en voortgezet, zodat ook dan de schade zou zijn geleden.
Rabo Vastgoedgroep wordt als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten veroordeeld.
ECLI:NL:RBNHO:2015:9757