Het gerechtshof in Arnhem heeft in hoger beroep uitspraak gedaan in de zaak rond een steekpartij in een café te Wageningen. De 28-jarige verdachte in deze zaak heeft op 1 oktober 2004 in café De Vrijheid in Wageningen met twee messen de 33-jarige Martijn C. van het leven beroofd en een 42-jarige vrouw levensgevaarlijk verwond. Tevens heeft hij (uit de kassa van het café) geld en de mobiele telefoon van de vrouw weggenomen.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Niets herinneren
De verdachte heeft ook in hoger beroep volgehouden zich van de steekpartij niets te herinneren. Mede daarom heeft het hof geen motief voor de daden van verdachte kunnen vaststellen. Niet gebleken is dat hij met een vooropgezet plan om de slachtoffers te doden naar het café is gekomen. Uit de verklaring van de vrouw blijkt dat de verdachte zonder aanleiding Martijn C. met twee messen in zijn rug stak, waarna hij eveneens zonder aanleiding haar met beide messen aanviel.
Bewezen feiten
Voor de vraag of toch sprake kan zijn geweest van voorbedachte raad, dat is vereist voor (poging tot) moord, is van belang of de verdachte tijd heeft gehad zich te beraden op het te nemen of genomen besluit. Ten aanzien van de handelingen ten opzichte van de vrouw blijkt dat deze gedurende één voortdurende heftige gemoedsbeweging zijn gepleegd. De gewelddadige handelingen gepleegd tegenover de man blijken een kort moment van onderbreking te hebben gekend.
Van enig moment van rust of bezinning gedurende welke verdachte heeft nagedacht over de betekenis en gevolgen van zijn daden, is echter niet gebleken. Uit de toegebrachte letsels en de verklaring van de vrouw blijkt dat de verdachte als een beest tekeer is gegaan. Hij heeft de man meer dan twintig keer gestoken en ook de vrouw vele malen in haar armen en rug gestoken. Dit wijst op een staat van ongeremde agressie waarin verdachte gehandeld heeft en niet van enig kalm beraad.
Het hof acht daarom voorbedachte raad niet bewezen en spreekt de verdachte vrij van moord en poging tot moord. Wel bewezen is doodslag en poging tot doodslag en daarnaast is ook de diefstal bewezen.
De raadsman van verdachte heeft ter terechtzitting betoogd dat verdachte vanwege het gebruik van psychofarmaca in combinatie met alcohol ontoerekeningsvatbaar is. Het hof acht het op grond van de diverse deskundigenrapporten niet aannemelijk dat dat gebruik bij verdachte heeft geleid tot een ongeremde woede-uitbarsting als gevolg waarvan hij Martijn C. heeft doodgestoken en de vrouw ernstig heeft verwond.
Daarnaast heeft het Pieter Baan Centrum gerapporteerd omtrent de verdachte en geconcludeerd dat hij volledig toerekeningsvatbaar is. Verder hecht het hof aan de verklaring van verdachte dat hij zich van de steekpartij helemaal niets kan herinneren, geen geloof. In de deskundigenrapporten is geconcludeerd dat geheugenverlies met betrekking tot de delictsperiode met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid is uit te sluiten.
Veertien jaar gevangenisstraf
Ten aanzien van de strafoplegging heeft het hof nog overwogen dat tegenover het leed dat de familie van Martijn C. en de vrouw (die voor de rest van haar leven lichamelijk en geestelijk getekend is) is aangedaan, een man staat die weigert de gevolgen van zijn handelen in te zien en daarvoor verantwoordelijkheid te nemen. Het hof veroordeelt hem, evenals eerder de rechtbank heeft gedaan, tot veertien jaar gevangenisstraf.
