Minder regels voor zeeschepen

Zeeschepen hebben voortaan in Nederland met veel minder regels te maken. De omvang van de veiligheidswetgeving voor de zeescheepvaart is drastisch teruggebracht. In totaal zijn dertig zogenoemde ministeriële regelingen en zeventig ‘Bekendmakingen aan de Scheepvaart’ ingetrokken. Deze zijn vervangen door respectievelijk twee ministeriële regelingen en één ‘bekendmaking’. De nieuwe regels staan in het Schepenbesluit 2004. Dit besluit is sinds 1 januari 2005 van kracht.

Met de komst van het nieuwe Schepenbesluit is een belangrijke stap gezet in de modernisering van de veiligheidswet­geving voor zeeschepen. Het besluit sluit nu goed aan op de praktijk van deze internationale markt en regelgeving op internationaal gebied. De veiligheid van de zeescheepvaart is tegenwoordig vooral een internationale aangelegenheid, waarbij de meeste veiligheidsvoorschriften door de Verenigde Naties of Europese Unie worden bepaald.

Bij de modernisering is ook kritisch gekeken naar allerlei nationale voor­schriften die in de loop der tijd in aanvulling op het internationale regime tot stand waren gekomen. Veel van deze voorschriften zijn geschrapt waardoor niet alleen de regeldruk voor de Nederlandse zee­scheepvaartsector is afgenomen, maar ook de omvang van de veiligheidswetgeving drastisch is teruggebracht.

Het ‘telefoonboekformaat’ is teruggebracht tot een kleine ‘pocket’. Het nieuwe besluit heeft ook een forse ver­mindering van de administratieve lasten voor het bedrijfsleven tot gevolg. Op jaarbasis zijn deze lasten (peildatum 1 januari 2004) bijna ge­halveerd van ongeveer 63 miljoen per jaar naar zo’n 33 miljoen. Dat verbetert ook de internationale concurrentiepositie van de Neder­landse vloot.

Het nieuwe besluit komt in de plaats van het vier decennia oude Sche­penbesluit 1965. Om gelijke tred te kunnen houden met de vele mondiale en Europese ontwikkelingen op het ge­bied van de zeescheepvaart, was een grondige moder­nisering nodig. Het nieuwe be­sluit is zo flexibel gemaakt dat het de internationale ontwikkelingen op de voet kan volgen, zonder dat daar­voor nieuwe uitgebreide Nederlandse wetgeving nodig is.