Op 5 oktober 2009 heeft de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport een brief gestuurd naar de Europese Commissie. In deze brief stelde de Minister de vraag aan de orde of gemeenten huishoudelijke zorg moeten aanbesteden. Op 8 april 2010 heeft de Commissie haar antwoord gestuurd aan de Minister. In haar brief geeft de Commissie aan dat gemeenten huishoudelijke verzorging, zoals gedefinieerd in de Wet maatschappelijke ondersteuning, dienen aan te besteden.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Op dit standpunt van de Commissie zijn inmiddels de nodige reacties gepubliceerd op de website van het vakblad Zorgvisie. Met name lijkt er een verschil van mening tussen de Commissie en aanbestedingsjuristen te bestaan over het toepassingsbereik van de aanbestedingsregelgeving op zogenaamde 2A-en 2B-diensten.
Op 2B-diensten is een beperkt aanbestedingsregime van toepassing, terwijl voor 2A-diensten een volledige aanbestedingsplicht geldt, dat wil zeggen dat een aankondiging van de aanbesteding moet worden geplaatst in het Europees Publicatieblad en alle voorschriften en termijnen in acht moeten worden genomen.
Om te bepalen welke onderdelen van thuiszorg als 2A-, dan wel 2B-diensten kunnen worden gekwalificeerd, dient bijlage II bij de Europese aanbestedingsrichtlijn te worden geraadpleegd. Schoonmaakwerkzaamheden worden volgens die bijlage onder 2A-diensten geschaard, terwijl medische en maatschappelijke zorg als 2B-diensten worden aangemerkt.
Afhankelijk van de wijze waarop een gemeente de huishoudelijke verzorging vorm geeft, zal een volledige of een verlichte aanbestedingsplicht gelden. Het is in beginsel niet toegestaan om schoonmaak- en zorggerelateerde diensten van elkaar te scheiden om aan een aanbestedingsplicht te ontkomen. Niettemin kan in sommige gevallen wellicht worden betoogd dat de waarde van de 2A-(schoonmaak)diensten in een overeenkomst terzake thuiszorgdienstverlening minder bedraagt dan de waarde van de 2B-(zorggerelateerde) diensten. In dat geval vindt de aanbestedingsregelgeving slechts in beperkte mate toepassing.
Er zijn zelfs argumenten om aan te nemen dat helemaal geen aanbestedingsplicht geldt, indien vanuit het buitenland – aantoonbaar – geen interesse bestaat voor de Wmo-thuiszorgdiensten. Zodra interesse van buitenlandse partijen echter ook maar enigszins aannemelijk is (bijvoorbeeld in grensregio’s), dan zal deze conclusie niet snel opgaan.
mr. Laurens Terpstra, BANNING Advocaten
