Om er zeker van te zijn dat een brief ook aankomt, wordt deze veelal per aangetekende post verzonden. Recente rechtspraak van het Hof Arnhem (LJN: BM2180) maakt duidelijk dat ook het per aangetekende post versturen risico’s met zich meebrengt.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Uitgangspunt is artikel 3:37 lid 3 BW. Hierin is bepaald dat een tot een bepaalde persoon gerichte verklaring, om haar werking te hebben, die persoon moet hebben bereikt. Dit staat bekend als de ontvangsttheorie. Het is niet nodig dat de ontvanger daadwerkelijk van de verklaring kennis heeft genomen. Een verklaring die de geadresseerde niet of niet tijdig bereikt, verkrijgt in beginsel geen werking. Deze regel leidt uitzondering als dit niet of niet tijdig bereiken voor risico van de ontvanger komt: de verklaring verkrijgt dan toch haar werking, in principe op het moment dat zij zonder de storende omstandigheid zou zijn ontvangen(1).
Als de geadresseerde betwist dat hij de verklaring heeft ontvangen, dan is het aan de afzender om te bewijzen dat hij de brief aangetekend en naar het juiste adres heeft verzonden. Bovendien dient hij aannemelijk te maken dat de brief (tijdig) aan de geadresseerde is aangeboden op de wijze die daartoe ter plaatse van bestemming is voorgeschreven (HR 4 juni 2004, NJ 2004/411). Uit de uitspraak van het Hof Arnhem blijkt dat dit laatste niet altijd even gemakkelijk zal zijn.
Wat was het geval?
Om verjaring te stuiten is onder andere een aangetekende brief gestuurd. De geadresseerde ontkent de brief te hebben ontvangen. Blijkens de stickers en het poststempel op de envelop is deze een aantal keer tevergeefs aangeboden. De brief is uiteindelijk als onbestelbaar geretourneerd omdat deze ook niet is afgehaald. De afzender is van mening dat het niet bereiken van de brief het gevolg is van een eigen handeling van de geadresseerde. Volgens hem laat de postbode indien de geadresseerde niet thuis is een briefje achter met de mededeling waar en voor welke datum de aangetekende brief kan worden afgehaald. Dat de geadresseerde de aangetekende brief niet heeft afgehaald is volgens de afzender dan ook voor rekening en verantwoordelijkheid van geadresseerde. Geadresseerde ontkent echter dat de postbode een bericht heeft achtergelaten dat er een aangetekende brief op het postkantoor opgehaald zou moeten worden. Volgens hem had de afzender, toen de brief als onbestelbaar werd geretourneerd, actie moeten ondernemen om ervoor te zorgen dat de brief de geadresseerde alsnog zou bereiken. Dat de afzender dit heeft nagelaten dient volgens de geadresseerde voor risico van afzender te komen.
Het Hof stelt dat het onvoldoende is dat komt vast te staan dat de brief is aangeboden. Volgens het Hof dient de afzender aannemelijk te maken dat de postbode een schriftelijk bericht van aankomst heeft achtergelaten. Met de stelling van de afzender dat dit de normale gang van zaken is, neemt het Hof geen genoegen. Hiermee is onvoldoende aannemelijk gemaakt dat die gang van zaken ook in dit geval heeft plaatsgevonden, aldus het Hof.
Conclusie
In de praktijk blijkt het moeilijk om te achterhalen of de postbode daadwerkelijk een bericht van aankomst heeft achtergelaten. Lukt het de afzender niet om dit aannemelijk te maken, dan kan dit grote gevolgen hebben, denk maar aan een huurovereenkomst die niet tijdig wordt opgezegd of een verjaringstermijn die niet tijdig wordt gestuit. Alvorens stukken te versturen is het daarom altijd goed om na te gaan of het zeker is dat de stukken de geadresseerde tijdig bereiken en of dit ook kan worden aangetoond. Verstuur stukken altijd tijdig zodat er nog genoeg tijd is om te handelen als blijkt dat ze niet aankomen en schroom niet om bij tijd en wijle een deurwaarder in te schakelen.
(1)Hijma, J., Tekst en Commentaar Burgerlijk Wetboek, Deventer: Kluwer 2009, aantekening 4 bij artikel 3:37 BW.
mr. Wilrik Karreman, Van Benthem & Keulen N.V.
