Het Europees Parlement gaat de ingeslopen gewoonte om afspraken niet (tijdig) na te komen en facturen bij voorkeur zo laat mogelijk te betalen aanpakken en zet in op een stipte betalingscultuur. Betalingsachterstanden mogen niet zonder consequenties blijven.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Met dit doel is op 16 februari 2011 de ‘Richtlijn 2011/7/EU’ afgerond. Lidstaten hebben tot en met 16 maart 2013 de tijd om deze Richtlijn te implementeren in de nationale wetgeving.
Om de doelmatigheid en doeltreffendheid van de rechtsmiddelen voor betalingsachterstanden te vergroten door te bepalen dat schuldeisers recht hebben op vergoeding van de administratiekosten en interne kosten die zij hebben gemaakt als gevolg van betalingsachterstanden, heeft het Europees Parlement – naast vele maatregelen om de voldoening van een gerezen betalingsachterstand in rechte af te dwingen – gemeend de reeds bestaande Richtlijn te herschikken. Een stiptere betalingscultuur en een verbetering van de kasstroom is het adagium.
De Richtlijn is gericht op de regulering van handelstransacties tussen zowel particuliere als openbare ondernemingen maar ziet niet op transacties met consumenten en regelt niets omtrent renten betreffende betalingen zoals betalingen uit hoofde van wetgeving inzake cheques en wissels, of betalingen bij wijze van schadeloosstelling. Overigens is in deze Richtlijn speciale aandacht voor de overheidsinstanties. Die worden geacht het goede voorbeeld te geven nu zij de vaak kapitaalkrachtigere(handels-)partijen zijn. Goed voorbeeld, doet goed volgen, aldus het Europees Parlement.
In de praktijk: betalingstermijnen
Handelsondernemingen zijn in beginsel vrij een betalingstermijn overeen te komen, mits de betalingstermijn niet langer is dan 60 kalenderdagen. Van deze maximale betalingstermijn mag enkel worden afgeweken indien tussen partijen uitdrukkelijk anders is overeengekomen en daarbij geen sprake is van een kennelijke onbillijkheid ten opzichte van de schuldeiser.
Indien tussen ondernemingen geen betalingstermijn is overeengekomen, wordt een betalingstermijn van 30 kalenderdagen (te rekenen vanaf de dag na ontvangst van de factuur) gehanteerd. Wordt eerst de factuur verzonden en vindt daarna pas de prestatie plaats, dan vangt de betalingstermijn van 30 kalenderdagen aan de dag nadat deze prestatie is verricht.
Voor de overheid gelden stringentere regels. In het geval een overheidsinstantie optreedt als schuldenaar, is de betalingstermijn gemaximeerd tot 30 dagen. Deze termijn mag slechts in uitzonderlijke gevallen worden verlengd naar 60 kalenderdagen.
Rente
Nadat de schuldeiser zijn contractuele en wettelijke verplichtingen heeft vervuld, de tussen partijen overeengekomen betalingstermijn is verstreken en geen betaling is ontvangen, dan is de schuldenaar direct rente verschuldigd over het verschuldigde bedrag. De verschuldigde rente wordt berekend vanaf de dag volgend op de datum waarop betaling uiterlijk plaats had moeten vinden.
In vergelijking met de oude richtlijn is de rentevergoeding verhoogd.
Invorderingskosten
Wanneer een betalingsachterstand is ontstaan, heeft de schuldeiser recht op een vergoeding van de kosten tot invordering van de gerezen betalingsachterstand. Het minimaal in rekening te brengen bedrag is € 40 en is door de schuldenaar zonder aanmaning (ingebrekestelling) verschuldigd.
Naast dit bedrag mag de schuldeiser aanspraak maken op een redelijke schadeloosstelling door de schuldenaar voor alle door diens betalingsachterstand ontstane invorderingskosten die het vaste bedrag van € 40 te boven gaan. Daartoe mogen eveneens de kosten worden gerekend voor het inschakelen van een advocaat.
Conclusie
Het Europees Parlement hecht veel waarde aan een strikte naleving van betalingstermijnen met het doel een andere betalingscultuur te bewerkstelligen. Overheidsinstanties dienen in deze eveneens het goede voorbeeld te geven.
De verschuldigdheid van (een verhoogde) rente daags na het verstrijken van de betalingstermijn en een vaste vergoeding voor invorderingskosten – in combinatie met vereenvoudigde procedure om in internationale verhouding een executoriale titel te verkrijgen – moeten deze cultuuromslag bewerkstelligen.
mr. Ivo Soetens, Deterink Advocaten en Notarissen
