In korte tijd is een tweetal uitspraken gedaan van Kantonrechters in zaken waarin werknemers zich negatief hadden uitgelaten over hun werkgever op Facebook. In beide gevallen accepteerde de werkgever de gedragingen niet en vroeg ontslag aan. De Kantonrechter moest zich buigen over de vraag of ontslag aan de orde kon zijn en zo ja onder welke voorwaarden.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Twee zaken
De eerste zaak van 19 maart 2012 betrof een voorval tussen een magazijnmedewerker en Blokker als werkgever. De werknemer had zich eenmaal onheus uitgelaten over de werkgever op Facebook en had daarvoor een schriftelijke waarschuwing ontvangen. Korte tijd later had de werknemer echter weer een bericht op Facebook geplaatst. Dit maal met grove beledigingen aan het adres van de werkgever en met het gebruik van diverse krachttermen. Blokker kon dit niet accepteren en heeft de werknemer op staande voet ontslagen. De werknemer voerde aan dat sprake was van vrijheid van meningsuiting en hij stelde dat hij het bericht inmiddels van Facebook had verwijderd. Deze argumenten mochten echter niet baten. De Kantonrechter achtte het ontslag rechtsgeldig. Van belang daarbij was vooral dat de werknemer de werkgever op grovelijke wijze had beledigd en dat de werknemer vooraf al gewaarschuwd was voor vergelijkbaar gedrag. Ook vond de rechter relevant dat Facebook slechts in beperkte mate privédomein is. Berichten kunnen bijvoorbeeld worden ge-retweet, wat het risico met zich meebrengt dat ook anderen dan de “vrienden” van de werknemer van het bericht kennis zouden kunnen nemen.
De tweede zaak van 11 april 2012 ging over een werknemer die zich negatief en discriminerend had uitgelaten op Facebook over een collega. Dit keer ging het om een hulpmonteur in dienst van JK Vloerverwarming. De Kantonrechter vond de uitlatingen van de werknemer over zijn collega zeer laakbaar. De rechter vond echter het gegeven ontslag ook voorbarig, aangezien de werknemer niet eerder een waarschuwing had ontvangen voor vergelijkbaar gedrag. De rechter achtte de wens van de werkgever om tot beëindiging te komen op zichzelf voorstelbaar, maar kende aan de werknemer desalniettemin een neutrale vergoeding toe, vanwege het ontbreken van de waarschuwing. Een neutrale vergoeding past bij een situatie waarin het gegeven ontslag aan geen van beide partijen in overwegende mate te verwijten valt. De Kantonrechter heeft hier kennelijk de beledigingen van de werknemer en het verzuimen te waarschuwen van de werkgever partijen even zwaar aangerekend.
Conclusie
De conclusie op basis van deze twee zaken is dat een werkgever grove beledigingen ofwel discriminerende opmerkingen over zijn werknemers op Facebook niet hoeft te accepteren. De werkgever doet er wel verstandig aan eerst te waarschuwen, alvorens hij tot het ultieme middel van ontslag overgaat.
mr. Régine de Wit, De Gier | Stam & Advocaten
