De rechtbank Utrecht acht artikel 13, zesde lid, van het Besluit Dagloonregels werknemersverzekeringen onverbindend. In deze bepaling is neergelegd dat indien de arbeidsongeschiktheidsuitkering was gebaseerd op een WAO-vervolgdagloon het WW-dagloon dient te worden afgeleid van het WAO-vervolgdagloon.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Het Uvw had aan de betrokken eiseres, na intrekking van haar WAO-uitkering, een WW-uitkering toegekend, op grond van artikel 13, zesde lid, van de Dagloonregels, gebaseerd op het WAO-vervolgdagloon.
De rechtbank heeft overwogen dat door de toegekende WW-uitkering niet te baseren op het door eiseres genoten loon of op het WAO-dagloon maar op het lagere WAO-vervolgdagloon, het loondervingsbeginsel als grondslag voor de berekening van het dagloon, zoals dat is neergelegd in artikel 45, eerste lid, van de WW, wordt verlaten. Naar het oordeel van de rechtbank is artikel 13, zesde lid, van de Dagloonregels daarmee in strijd met artikel 45, eerste lid, van de WW en dient dit artikellid in zoverre als onverbindend buiten toepassing te blijven.
De vraag of artikel 13, zesde lid, van de Dagloonregels niettemin verbindend is, nu op grond van artikel 45, tweede lid, van de WW afwijkende regels kunnen worden gesteld, beantwoordt de rechtbank ontkennend. Naar haar oordeel strekt de bevoegdheid van de lagere regelgever om van artikel 45, eerste lid, van de WW af te wijken niet zover dat het loondervingsbeginsel als grondslag voor de dagloonberekening mag worden verlaten en mag worden vervangen door een uitkeringsgrondslag gebaseerd op het lagere WAO-vervolgdagloon dat gelijk is aan het minimumloon verhoogd met een percentage van het verschil tussen het minimumloon en het dagloon.
Artikel 13, zesde lid, van de Dagloonregels moet – als zijnde onverbindend – bij het vaststellen van de hoogte van het dagloon van eiseres buiten toepassing worden gelaten.
