De voorzieningenrechter heeft vandaag een vonnis gewezen in het kort geding tussen de Stichting Omring en de gemeente Hoorn. Daarin heeft de rechter partijen verzocht met elkaar in overleg te treden en samen tot een oplossing te komen naar aanleiding van de overwegingen in het vonnis.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
De Stichting Omring is één van de zorgaanbieders die – na een aanbesteding – eind 2006 een overeenkomst hebben gesloten met de gemeente Hoorn. Die overeenkomst ziet op het leveren van hulp bij de huishouding in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning. Deze wet is 1 januari 2007 in werking getreden.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee categorieën hulp. Categorie 1 ziet op de eenvoudiger, goedkopere werkzaamheden en categorie 2 op de duurdere, meer gespecialiseerde hulp.
Partijen hebben in hun contract maximale aantallen uren vastgelegd voor beide categorieën. Omdat in de nieuwe wet categorie 1 ruimer wordt geformuleerd dan onder de oude wetgeving, hielden partijen rekening met een zekere verschuiving naar meer uren in categorie 1. Zij zijn destijds beiden uitgegaan van een verdeling van ongeveer 13% uren categorie 1 en 87% in categorie 2, waarbij de uurprijs € 14,- resp. € 21,95 bedroeg. Al in de loop van 2007 bleek de verschuiving veel drastischer te zijn dan voorzien. Er bleek zelfs sprake te zijn van een omkering van de verhoudingen.
De Stichting heeft een kort geding aangespannen omdat zij door deze verschuiving in grote financiële problemen raakt. Immers, het grote aantal uren dat wordt afgenomen in categorie 1 zal noodgedwongen deels moeten worden verricht door het duurdere personeel dat was aangenomen voor de categorie 2 werkzaamheden, terwijl de gemeente voor de categorie 1 werkzaamheden het lage uurtarief betaalt. Zou de Stichting vasthouden aan het afgesproken maximum aantal uren in categorie 1, dan zou een groot aantal mensen verstoken blijven van noodzakelijke hulp.
De voorzieningenrechter overweegt dat hier sprake is van een zodanige onvoorziene omstandigheid, die bovendien zulke vergaande gevolgen heeft, dat de gemeente in redelijkheid niet mag verwachten dat de overeenkomst met de Stichting ongewijzigd in stand blijft. Weliswaar hielden partijen rekening met een zekere verschuiving, maar dat die zo drastisch zou zijn en zo snel zou optreden had geen van partijen voorzien. In deze omstandigheid is het niet redelijk dat de gevolgen van die verschuiving slechts voor rekening van de Stichting komen. Er moet dus een maatregel worden getroffen.
De rechter heeft op dit moment onvoldoende gegevens om zo’n maatregel te formuleren. Met name ontbreekt informatie over het aantal categorie 2 medewerkers dat de Stichting in dienst heeft en de hoogte hun loon. Daarnaast heeft de rechter behoefte aan inzicht in de tijd die gemoeid zal zijn met het opstellen van een reorganisatieplan. Hij heeft partijen opgedragen daarover met elkaar in overleg te treden en gezamenlijk tot een oplossing te komen. In het geval partijen er niet samen uitkomen, zal het kort geding worden voortgezet op 14 april 2008.
