Onder verwijzing naar zijn uitspraken van 29 juni 2005 (LJN AT8531) en 28 december 2007 (LJN BC3780) overweegt de Raad dat, gelet op artikel 13, tweede lid, van het Zorgindicatiebesluit en de toelichting daarbij, uitgangspunt dient te zijn dat een indicatiebesluit in beginsel geen terugwerkende kracht heeft en dat, tenzij er redenen zijn om een latere datum te kiezen, de indicatie wordt verleend met ingang van de datum van het indicatiebesluit.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
De Centrale Raad van Beroep wil niet uitsluiten dat de bijzondere omstandigheden van het concrete geval aanleiding kunnen geven om van dit uitgangspunt af te wijken.
Naar het oordeel van de Raad is in het onderhavige geval sprake van bijzondere omstandigheden die aanleiding geven om van het uitgangspunt dat een indicatiebesluit in beginsel geen terugwerkende kracht heeft af te wijken. Vaststaat dat betrokkene verzocht heeft om voortzetting van de tot 15 augustus 2004 geïndiceerde zorg. Voorts is blijkens de gedingstukken tussen partijen niet in geschil dat betrokkene ook na 15 augustus 2004 op dezelfde zorg als voorheen was aangewezen.
Dit betekent dat appellante als gevolg van het feit dat de aanvraag om een vervolgindicatie eerst op 4 januari 2005 – nadat betrokkene door het zorgkantoor was geïnformeerd dat wegens het ontbreken van een geldige indicatie niet tot uitbetaling van de genoten zorg kan worden overgegaan – is ingediend, geen moeilijkheden heeft ondervonden om de indicatie voor zorg over de periode van 15 augustus 2004 tot 4 januari 2005 vast te stellen. Evenmin is tussen partijen in geschil dat betrokkene over deze periode de voor hem benodigde zorg – behoudens verblijf langdurig voor 7 etmalen per week – heeft ingekocht en deze zorg ook daadwerkelijk heeft ontvangen.
De Raad is van oordeel dat onder deze omstandigheden voor appellante geen ruimte meer bestaat om de eis van niet-verwijtbaarheid aan betrokkene tegen te werpen
