Als een ondernemer of onderneming (hierna: ondernemer) voor de bedrijfsvoering gebruik maakt van werknemers van een derde dan is afhankelijk van de omstandigheden van het geval sprake van aanneming van werk of van inlening van arbeid.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Draagt die derde de voor de ondernemer verrichte werkzaamheden niet de verschuldigde belastingen en premies sociale verzekeringen af, dan kan hij onder omstandigheden daarvoor aansprakelijk worden gesteld. De ondernemer heeft daarbij wel het recht om gedetailleerd inzage te krijgen voor welk bedrag hij aansprakelijk is gesteld en hoe dat bedrag is opgebouwd.
Een pragmatische (omzetevenredig) toerekening aan inleners van uren die niet aan specifieke werknemers zijn toe te rekenen omdat de urenbriefjes van de werknemers ontbreken, is niet voldoende. De inlener beschikt dan niet over alle benodigde informatie om te kunnen controleren of hij tot het juiste bedrag aansprakelijk is gesteld. Dat kan tot gevolg hebben dat de aansprakelijkstelling geheel van tafel gaat. Dit blijkt uit een recente uitspraak van Rechtbank Breda.
Als een ondernemer/onderneming voor de bedrijfsvoering gebruik maakt van werknemers van een derde en die derde de voor de ondernemer verrichte werkzaamheden niet de verschuldigde belastingen en premies sociale verzekeringen afdraagt, dan kan de ondernemer onder omstandigheden daarvoor aansprakelijk worden gesteld. De ondernemer heeft daarbij wel het recht om gedetailleerd inzage te krijgen voor welk bedrag hij aansprakelijk is gesteld en hoe dat bedrag is opgebouwd. Verleent de belastinginspecteur die inzage niet of heel summier (bijvoorbeeld omdat hij zich beroept op de geheimhoudingsplicht voor ambtenaren), dan kan dat leiden tot vernietiging van de beschikking aansprakelijkstelling.
Rechtbank Breda heeft onlangs een uitspraak gedaan over de noodzaak tot goede onderbouwing van een beschikking aansprakelijkstelling bij inlening. De procedure betrof een bv die een onderneming dreef in aardappelproducten. De bv had voor het sorteren van aardappelen en het schoonmaken van de productieruimten in de periode 2000 tot en met 2004 uitzendkrachten ingeleend van een uitzendbureau. In 2004 stelde de belastingdienst een boekenonderzoek in bij het uitzendbureau over de aanvaardbaarheid van onder meer de aangiften loonbelasting van het uitzendbureau over een periode in de jaren 1999 – 2003. De loonadministratie bleek onvolledig/gebrekkig te zijn. Zo ontbrak ook een urenadministratie per werknemer. Het uitzendbureau ontving enige naheffingsaanslagen loonheffing maar liet die onbetaald.
Naast een boekenonderzoek bij het uitzendbureau stelde de belastingdienst ook derdenonderzoeken in bij andere inleners van het uitzendbureau. De controlerende ambtenaren voerden daarbij ter plekke het aantal gewerkte uren in in een digitaal bestand, maar maakten geen kopieën van de onderliggende stukken zoals urenbriefjes en (verkoop)facturen. In 2005 stelde de ontvanger de bv als een van de inleners van het uitzendbureau aansprakelijk voor een deel van de te weinig afgedragen loonheffing. De uren die niet aan specifieke werknemers van het uitzendbureau waren toe te rekenen, sloeg de ontvanger evenredig om over alle inleners. Hij paste daarbij de verdeelsleutel toe: het aandeel van een bepaalde inlener in de totale omzet van het uitzendbureau.
De bv maakte bezwaar tegen de aansprakelijkstelling en verzocht om inzage in de gegevens uit de administratie van de andere inleners. De ontvanger weigerde in eerste instantie aan het verzoek tegemoet te komen met een beroep op zijn geheimhoudingsplicht. Later berichtte hij de bv dat hij aan het verzoek niet tegemoet kon komen omdat noch hij noch de inspecteur beschikte over de kopieën van urenbriefjes (of verkoopfacturen) die ten grondslag lagen aan de naheffingsaanslagen.
De bv stelde voor Rechtbank Breda dat de ontvanger onvoldoende gegevens had overgelegd om haar in staat te stellen om de juistheid van de naheffingsaanslagen te kunnen controleren. De rechtbank was het daarmee eens. Een aansprakelijkgestelde kan zo niet controleren of hij tot het juiste bedrag aansprakelijk is gesteld. De rechtbank was voorts van oordeel dat het belang van een aansprakelijkgestelde om een dergelijke controle te kunnen uitvoeren zwaarder weegt dan het belang van de belastingdienst om uit doelmatigheidsoverwegingen te kiezen voor het niet bewaren van brondocumenten. De gevolgen van het niet kopiëren van essentiële informatie voor de onderbouwing van de naheffingsaanslag waarvoor de bv voor een deel aansprakelijk was gesteld, moest dan ook voor rekening van de belastingdienst blijven.
De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en vernietigde de beschikking aansprakelijkstelling. Daarmee was de gehele aansprakelijkstelling van tafel.
