Werkneemster is circa twee jaar werkzaam geweest bij werkgever. Zij had een arbeidsovereenkomst voor een gemiddelde arbeidsduur van 33 uur per week. Het aantal te werken uren kon per week wisselen van 30 tot 36 uur. Nadat het dienstverband tussen partijen was geëindigd, had werkneemster laten blijken dat zij nog aanspraak maakte op overuren en/of niet opgenomen vakantiedagen. Hierop heeft de accountant van werkgever geconcludeerd dat werkneemster geen recht meer had op uren, maar dat zij juist te weinig uren had gewerkt. Dit met het gevolg dat werkgever van mening is dat hij de teveel uitbetaalde uren en de teveel opgenomen vakantie-uren onverschuldigd heeft betaald.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Juridisch kader
Na berekening van de accountant is gebleken dat werkneemster te weinig uren had gewerkt en daarom een bedrag ad € 1.232,40 teveel aan loon had ontvangen. Werkneemster zou ook teveel vakantie-uren hebben opgenomen, voor een bedrag ad € 770,90. Werkgever vordert het volgens hem onverschuldigd betaalde bedrag terug van werkneemster.
De kantonrechter heeft vooropgesteld dat partijen geen flexibel urencontract zijn overeengekomen, maar een vast urencontract met gemiddeld 33 uur per week. Dit met als gevolg dat werkgever recht had op gemiddeld 33 uren per week en dat werkneemster recht had op de uren overeenstemmende met het salaris.
Gebleken is dat werkgever uiteindelijk de te werken uren bepaalde. Het tekort van de door werkneemster gewerkte uren valt dan ook binnen de risicosfeer van werkgever. Op grond van artikel 7:627 lid 1 BW had werkneemster daarom recht op het over de uren vastgestelde salaris en is er dus niets teveel uitbetaald.
Wat betreft de door werkneemster teveel genoten vakantie-uren, wordt het volgende bepaald. In de arbeidsovereenkomst is vastgelegd dat werkgever de vakantie vaststelt, na overleg met de werknemer. Uiteindelijk was het dus de werkgever die besliste of en zo ja, wanneer, vakantie-uren werden opgenomen. In dit geval leverde de teveel toegekende uren geen rechtsgrond op voor een vergoedingsplicht aan de kant van werkneemster na afloop van het dienstverband.
Conclusie
De kantonrechter heeft de vordering van werkgever afgewezen. Werkneemster mag het teveel ontvangen loon en de teveel genoten vakantie-uren behouden.
