Op 17 juni 2010 is een wetsvoorstel van Minister Hirsch Ballin ingediend bij de Tweede Kamer waarmee de Vreemdelingenwet 2000 wordt aangepast aan de Europese Terugkeerrichtlijn.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
In deze richtlijn staan gemeenschappelijke normen en procedures om de terugkeer van illegale vreemdelingen te bevorderen. Voor Nederland houdt de aanpassing in dat vreemdelingen voortaan een inreisverbod kunnen krijgen dat automatisch geldt voor het hele Schengengebied. Daarnaast wordt de maximale termijn voor toepassing van vreemdelingenbewaring wettelijk vastgelegd.
Aan vreemdelingen die Nederland onmiddellijk moeten verlaten, bijvoorbeeld omdat zij illegaal in ons land zijn, kan voortaan een terugkeerbesluit worden gegeven met een Europees inreisverbod, waartegen zij rechtsmiddelen kunnen aanwenden. Afgewezen asielzoekers krijgen net als nu de aanzegging om Nederland binnen de wettelijke vertrektermijn te verlaten. De beschikking waarbij de asielaanvraag is afgewezen, kan mede strekken tot een inreisverbod.
Naast het inreisverbod blijft de mogelijkheid bestaan om vreemdelingen ongewenst te verklaren als er sprake is van criminele antecedenten, of wanneer zij herhaaldelijk de vreemdelingenwet hebben overtreden. Het overtreden van het Europees inreisverbod in Nederland is niet strafbaar. Vreemdelingen die ondanks een ongewenstverklaring toch in Nederland verblijven, zijn echter wel strafbaar.
Volgens de richtlijn mogen illegale vreemdelingen die een terugkeerbesluit hebben gehad, en die niet uit eigen beweging vertrekken, maximaal zes maanden worden vastgehouden in vreemdelingenbewaring. Vreemdelingenbewaring kan worden toegepast als er risico is dat een vreemdeling zich aan het toezicht onttrekt of de voorbereiding van de terugkeer ontwijkt of belemmert. De termijn van zes maanden mag worden verlengd met nog eens twaalf maanden, mits er zicht bestaat op uitzetting. De verlenging moet door de rechter worden beoordeeld. In Nederland geldt op dit moment geen wettelijke maximumtermijn voor vreemdelingenbewaring. Deze bewaring wordt op grond van jurisprudentie doorgaans na zes maanden door de rechter opgeheven. Het opnemen van de maximum termijn van zes maanden in de vreemdelingenwet sluit aan op deze praktijk. Net als in de huidige situatie kunnen vreemdelingen op elk moment in beroep gaan tegen het voortduren van de bewaring.
