Het Hof van Justitie van de Europese Unie in Luxemburg moet de vraag beantwoorden of de Nederlandse rechter verplicht is de Belgische oud-bestuurders van Fortis als getuigen in België te laten verhoren door een Belgische rechter.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Een aantal beleggers in effecten Fortis vordert in een bodemprocedure schadevergoeding van Fortis en haar voormalige bestuurders (M.R.J.M.G. Lippens, G.G.H. Mittler en J.P.F.C. Votron). De beleggers menen dat zij aanzienlijke schade hebben geleden door misleidende informatie over de financiële toestand van Fortis. Om daarover vast opheldering te krijgen hebben de beleggers een voorlopig getuigenverhoor verzocht bij de rechtbank Utrecht. Zij willen achterhalen welke uitspraken de voormalige bestuurders hebben gedaan en welke informatie destijds bij hen bekend was.
De rechtbank in Utrecht heeft op 25 november 2009 het houden van een voorlopig getuigenverhoor toegestaan.
De voormalige bestuurders van Fortis hebben aan de rechtbank verzocht om hen als getuigen te doen horen in België, het land waar zij wonen, door een Franstalige rechter. Op 3 februari 2010 heeft de rechtbank dat verzoek afgewezen. Volgens de rechtbank moeten de voormalige bestuurders bij de rechtbank in Utrecht als getuige worden gehoord.
De procedure bij het hof
De voormalige bestuurders hebben bij het hof in Amsterdam hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank van 3 februari 2010 om hen niet in België te laten horen. Hun standpunt is dat de wet (artikel 176 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering) verplicht om een getuige die in België woont en niet vrijwillig wil verschijnen, ook in België door een Belgische rechter te laten verhoren.
In artikel 176 staat dat de rechter, als in de EG-Bewijsverordening niet anders is bepaald, aan de buitenlandse autoriteit kan verzoeken om de getuige in het land van zijn woonplaats te verhoren. De EG-Bewijsverordening is een Europese regeling over de manieren waarop in een andere lidstaat bewijs kan worden verkregen.
Het hof heeft op 18 mei 2010 beslist dat de getuigen kunnen worden gehoord door de rechter in Utrecht.
De voormalige bestuurders (advocaat in cassatie mr. K.G.W. van Oven in Den Haag) hebben cassatie ingesteld bij de Hoge Raad. Zij menen dat de wet verplicht hen in België als getuige te laten horen.
Op 28 januari 2011 heeft advocaat-generaal mr. P. Vlas in zijn conclusie de Hoge Raad geadviseerd vragen te stellen aan het Hof van Justitie van de Europes Unie in Luxemburg over de uitleg van de EG-Bewijsverordening.
De uitspraak van de Hoge Raad
Moeten de voormalige bestuurders in België als getuige worden gehoord door een Belgische rechter of mogen ze ook worden opgeroepen om in Nederland te komen getuigen? De vraag is hoe de EG-Bewijsverordening moet worden uitgelegd. Is de rechter die een in een andere lidstaat wonende getuige wenst te horen steeds verplicht om gebruik te maken van de regeling van de EG-Bewijsverordening? Of mag de rechter de getuige ook volgens zijn eigen nationale regels oproepen om voor hem te verschijnen? Het is niet duidelijk hoe die vraag volgens het Europese recht moet worden beantwoord. Daarom verzoekt de Hoge Raad aan het Hof van Justitie van de Europese Unie om die vraag te beantwoorden.
Gevolgen van de uitspraak
De Hoge Raad heeft iedere verdere beslissing aangehouden tot het Hof van Justitie EU uitspraak heeft gedaan. Het verhoren van de oud-bestuurders bij de rechtbank in Utrecht gaat voorlopig niet door.
