Twintig tot veertig procent van de volwassen slachtoffers van geweld wordt binnen het jaar opnieuw slachtoffer van delicten. Dit herhaald slachtofferschap van geweldsdelicten krijgt weinig aandacht. Een belangrijke reden is dat dergelijke delicten zich meestal in de privésfeer afspelen of op het werk en dat slachtoffers en daders vaak bekenden van elkaar zijn.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Volgens hoogleraar forensische psychologie Stefan Bogaerts is ADHD bij de slachtoffers een onderbelichte uitlokkende factor voor herhaald slachtofferschap. Hij heeft hierover zijn oratie op 23 januari gehouden.
Een belangrijke vraag is wat slachtoffers kwetsbaar maakt voor herhaald slachtofferschap. Vanuit psychologisch-victimologisch perspectief zijn we vlug geneigd om herhaald slachtofferschap te onderzoeken in relatie met ‘slachtofferconcepten’ zoals angst, trauma en posttraumatische stressstoornis (PTSS). Forensisch-psychologische concepten zoals ADHD, impulscontrole stoornis, sensatiezoekend gedrag en een antisociale levensstijl, worden maar zelden betrokken in dergelijk onderzoek. ADHD blijft tot nu toe een miskende problematiek bij slachtoffers maar ook bij daders.
In zijn oratie stelt hoogleraar Stefan Bogaerts dat verschillende types ADHD bij volwassenen slachtofferschap mede uitlokken. ADHD komt gemiddeld vaker voor bij slachtoffers van geweldsdelicten. Vanuit die veronderstelling is er een relatie tussen ADHD – slachtofferschap – PTSS – en andere stoornissen zoals stemmingsstoornissen, verslaving en persoonlijkheidsproblemen. Deze relatie legt de basis voor herhaald slachtofferschap of slachtoffercarrières. Volwassen ADHD-ers hebben meer kans op gewelddadige ervaringen (en dus op PTSS), omdat zij ondoordacht en impulsief handelen, sensatie en gevaarlijke situaties opzoeken en hierdoor vlugger in problemen komen. Dit is een opmerkelijke conclusie, omdat ADHD in het empirisch forensisch-psychologisch onderzoek juist vooral wordt geassocieerd met delinquent gedrag of met (antisociale gedragsstoornis, antisociale persoonlijkheidsstoornis, oppositionele opstandige gedragsstoornis, middelenmisbruik).
Prof. dr. S. (Stefan) Bogaerts (1964, Herk-de-Stad, België) studeerde criminologie en seksuologie te Leuven. Daarnaast studeerde hij psychopathologie en psychotherapie in Leuven, Gent en Parijs. Tot 2002 werkte hij aan de Katholieke Universiteit Leuven en was hij hoogleraar aan de Universiteit Gent. In 2002 kreeg hij een aanstelling aan het Tilburgse onderzoeksinstituut IVA bij de eenheid Criminaliteit en veiligheid. Hij is sinds 2006 hoogleraar forensische psychologie bij de Faculteit Sociale Wetenschappen. Zijn indiensttreding als hoogleraar forensische psychologie en victimologie bij Intervict vindt plaats op 1 maart 2009. Sinds 2007 is hij opnieuw verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven, Leuvens Instituut voor Criminologie. Hij is enkele uren per week verbonden aan het centrum voor ambulante forensische psychiatrie, de Waag, in Nederland.
