In de het oude huis van de democratie, de voormalige zaal van de Tweede Kamer, namen dinsdagmiddag 3 november politici en advocaten het tegen elkaar op over actuele thema’s in de advocatuur. Het debat werd door de Orde georganiseerd in het kader van de Week van het Recht.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Na de opening door staatssecretaris Albayrak ging het onder leiding van Max van Weezel over vragen als: Heeft de advocatuur naast het behartigen van de belangen van de cliënt nog een bredere maatschappelijke verantwoordelijkheid? De justitie-woordvoerders Fred Teeven (VVD) en Sybrand van Haersma Buma (CDA) debatteerden met advocaten Peter Plasman en Inez Weski. Het ging er bij wijlen stevig aan toe, ook door de robuuste bijdragen van Weski. De te verwachten tegenstellingen tussen de twee ‘justitiehaviken’ en de strafadvocaten kwamen duidelijk naar boven, maar over de hoofdvraag van het debat – moet de maatschappelijke verantwoordelijkheid van advocaten nog eens extra in de wet worden vaastgelegd – was men het eens. Nee, dat hoefde van niemand.
In een tweede debat stond de toekomst van de sociale advocatuur ter discussie. Komt de rechtsbijstand niet steeds meer in het gedrang? De Kamerleden Naima Azough (GroenLinks) en senator Mies Westerveld (PvdA), die de plaats innam van de verhinderde Ton Heerts, gingen hierover in discussie met de advocaten Hein Vogel en Amanda de Nijs. Hier ging het er wat rustiger aan toe. De vier deelnemers waren het het uiteindelijk vaak eeens. Duidelijk kwam wel naar voren dat vervolging van kleine vergrijpen als vechtpartijtjes op school een druk op de rechtsbijstand leggen die zich slecht verstaat met bezuinigingsplannen van 50 miljoen euro.
Na de twee debatten had Frits Huffnagel, Haagse wethouder voor citymarketing, de niet eenvoudige taak een winnaar aan te wijzen. Hij koos Sybrand van Haersma Buma. Zijn toezegging om als parlementariër afstand te nemen van ‘incidentenpolitiek’ en steeds het algemeen belang bij de beoordeling introductie van nieuwe (straf)wetgeving voor ogen te houden, gaf de doorslag.
