Vraag aan een rechter of hij persoonlijke emoties laat doorwerken in het vonnis, en het antwoord zal luiden: nee, ik kijk alleen naar het recht. Volgens Maria IJzermans, docent aan de Universiteit van Tilburg, is dat onzin. In complexe situaties spelen de persoonlijke emoties van rechters altijd een rol – ook al zie je die niet. Woensdag 29 juni promoveerde zij op De overtuigingskracht van emoties bij het rechterlijk oordeel.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Dat biedt mogelijkheden voor advocaten, die in hun pleidooien emoties bij rechters kunnen opwekken en zo de uitspraak een beetje meer kunnen beïnvloeden. Wel moet er in de opleiding van advocaten meer aandacht aan het proces van oordeelsvorming worden besteed, want nu is dat nog een onontgonnen gebied. IJzermans: ‘Rechters maken bijvoorbeeld gebruik van vuistregels, zoals “Wat goed voelt zal wel goed zijn”. Daar kun je op inspelen.
Verder moet je een rechter nooit echt kwaad maken. Hij zal woede niet tonen, maar boze rechters zijn geneigd minder informatie over een zaak te verzamelen. Als hij echt geïrriteerd raakt door een advocaat, zal de rechter denken: ik weet het nu allemaal wel. Dergelijke kennis is er nauwelijks onder advocaten.’
