Op 22 november 2011 oordeelde de kantonrechter te Almelo dat FC Twente gehouden was om het aandeel van de transfersom dat was vastgelegd in de arbeidsovereenkomst aan werknemer te vergoeden. Het volgende speelde in deze zaak.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Feiten
Werknemer, een professioneel voetballer, was op 2 september 2008 een spelerscontract met werkgever, FC Twente, aangegaan voor de duur van vier seizoenen. Tijdens zijn overgang van zijn vorige voetbalclub was werknemer begeleid door een spelersmakelaar. Deze makelaar heeft het contract van werknemer met werkgever mede ondertekend.
De volgende twee artikelen uit het contract waren van belang: “Indien deze arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden wordt beëindigd ontvangt de speler een bruto aandeel van 10 % van door de speler of een door de speler aan te wijzen derde in verband met de voortijdige beëindiging van deze overeenkomst te betalen meerbedrag boven € 2.000.000,– (zegge twee miljoen euro). Indien de vergoeding door FC Twente wordt ontvangen in gedeelten, dan volgt betaling van de vergoeding als genoemd in dit artikellid tevens in gedeelten.” en “Wijzigingen in deze overeenkomst kunnen slechts schriftelijk geschieden.”
In de zomer van 2010 hebben er onderhandelingen plaatsgevonden tussen FC Twente en Wigan Athletic over de overgang van werknemer naar Wigan Athletic. De spelersbemiddelaar heeft werknemer laten weten dat de onderhandelingen moeizaam verliepen en dat Wigan Athletic het voorstel had gedaan om de transfersom in termijnen te voldoen. FC Twente zou hieraan meewerken als werknemer genoegen nam met een bedrag van € 10.000,– als aandeel in de transfervergoeding. Werknemer heeft aangegeven over een verlaging van zijn deel te kunnen nadenken, maar dat € 10.000,– te weinig was.
Vervolgens is kort daarna de transfer afgerond en is er een transfervergoeding van € 3.500.000,– overeengekomen. Dit bedrag zou in tegenstelling tot de eerdere berichten in één keer op 10 augustus 2011 betaald worden. Op 30 juli 2010 heeft werknemer het contract bij Wigan Athletic getekend. Op diezelfde dag is door FC Twente een concept beëindigingsovereenkomst aan werknemer voorgelegd. In deze overeenkomst was in artikel 2 opgenomen dat werknemer een aandeel in de transfervergoeding zou ontvangen van bruto € 10.000,–. Dit was in strijd met wat er was opgenomen in de arbeidsovereenkomst. Werknemer heeft toen laten weten de beëindigingsovereenkomst niet te ondertekenen. Echter, FC Twente heeft de overeenkomst uitgevoerd en € 10.000,– bruto aan werknemer betaald. Werknemer vorderde daarop zijn resterende deel – te weten € 140.000,– – vermeerderd met de wettelijke rente. FC Twente voerde hier tegen in dat met de spelersbemiddelaar mondeling was afgesproken dat werknemer een vergoeding van € 10.000,– zou krijgen.
Beoordeling kantonrechter
De kantonrechter oordeelde dat FC Twente en Wigan Athletic een overgang van werknemer zijn overeengekomen voor de transfersom van € 3.500.000,–. Het gevolg daarvan was dat werknemer recht heeft op zijn deel van die som, zijnde € 150.000,–.
Werknemer voerde nog aan dat er in de arbeidsovereenkomst was overeengekomen dat wijzigingen in de overeenkomst alleen schriftelijk konden geschieden. FC Twente was van mening dat er geen wijziging van de arbeidsovereenkomst had plaatsgevonden, maar een beëindiging. De kantonrechter was echter van oordeel dat partijen in 2008 weloverwogen het schriftelijkheidsvereiste waren overeengekomen. Volgens de kantonrechter zou het ridicuul zijn om die eis zonder slag of stoot terzijde te schuiven. Als dat zou gebeuren, dan zou dat de deur naar scherpe onderhandelingen open zetten waarbij de oude club telkens de aan de speler toekomende transfervergoeding opnieuw ter discussie kan stellen en zelfs daarmee de transfer kan tegenhouden. Deze gang van zaken kwam de kantonrechter zeer onjuist voor. FC Twente diende dan ook de gehele aan werknemer toekomende transfersom te betalen.
Er stond in de arbeidsovereenkomst opgenomen hoe ermee om moest worden gegaan als de toekomstige club van werknemer in termijnen zou betalen. In dit geval was kennelijk sprake van een min of meer uitgestelde betaling van ruim een jaar. Immers Wigan Athletic zou betalen op 10 augustus 2011, terwijl werknemer al op 30 juli 2010 het contract had getekend. Hiermee was een situatie geschapen, welke leek op de situatie welke zou zijn ontstaan bij betaling in termijnen. De oplossing lag dan ook voor de hand: FC Twente behoefde de € 150.000,– niet voor 10 augustus 2011 aan werknemer te betalen. De wettelijke rente was derhalve toewijsbaar vanaf 10 augustus 2011.
Voor toekenning van buitengerechtelijke incassokosten is geen plaats: zo deze al gemaakt zijn, moeten deze als nodeloos gemaakt worden aangemerkt, nu het zowel werknemer als zijn gemachtigde al heel snel duidelijk was dat inning van de vordering buiten rechte een zinloze actie zou zijn.
mr. Mattia Savenije, Van Diepen Van der Kroef Advocaten
