De Centrale Raad van Beroep leidt uit de wetsgeschiedenis (Kamerstukken II 2004/05, 30 131, nr. 3, blz. 29) af dat de wetgever de doelgroep van de maatschappelijke ondersteuning, als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), uitdrukkelijk ruimer heeft omschreven dan het begrip gehandicapte in de zin van de Wet voorzieningen gehandicapten (Wvg).
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Ingevolge artikel 16, eerste lid, van de Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente Echt-Susteren (hierna: de Verordening) kan een persoon, als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder g, onderdeel 5 en 6 van de Wmo voor een tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten in aanmerking worden gebracht wanneer aantoonbare beperkingen als gevolg van ziekte of gebrek het normale gebruik van de woning belemmeren. Deze bepaling heeft mitsdien tot gevolg dat de doelgroep die voor een tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten in aanmerking kan komen, beperkt is tot personen die als gevolg van een ziekte of gebrek beperkingen ondervinden.
Dit resultaat is strijdig met de door de wetgever beoogde, in artikel 1, eerste lid onder g, onderdelen 5 en 6 van de Wmo neergelegde verbreding van de doelgroep die in aanmerking kan komen voor maatschappelijke ondersteuning, nu deze ook personen met een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal probleem omvat. In zoverre is het bepaalde in artikel 16, eerste lid, van de Verordening in strijd met de Wmo.
