Beroepsfout Arboarts?

In onderhavige zaak buigt de rechter zich over de vraag of de Arbodienst aansprakelijk is voor schade jegens haar opdrachtgever (lees: werkgeefster) wegens wanprestatie. Partijen hebben een overeenkomst bestaande uit een verzuimverzekering en een verzuimbegeleidingscontract.

Feiten
Werkneemster was bij werkgeefster in dienst als secretaresse. Op 2 april 2008 heeft werkgeefster met werkneemster een functioneringsgesprek gehad, waarnaar zij zich heeft ziekgemeld. Op 17 april 2008 heeft er een gesprek met de Arbodienst en werkneemster plaatsgevonden. De Arbodienst heeft aan opdrachtgever bericht dat er sprake was van verzuim op basis van psychische klachten als gevolg van met de arbeidsverhoudingen gerelateerde problematiek. De Arbodienst acht werkneemster derhalve voor het moment ongeschikt voor het verrichten van de eigen arbeid (als gevolg van vermindering in de belastbaarheid van het werk) en heeft een time-out van 2 weken tot 5 mei 2008 geadviseerd. De Arbodienst oordeelt dat de problematiek is gelegen in de onderlinge relatie tussen partijen, en dat er niet daadwerkelijk sprake is van een medische beperking van werkneemster. In dat verband adviseert de Arbodienst tevens een gesprek tussen werkneemster haar werkgeefster en een eventueel derde neutrale persoon zoals een mediator, teneinde er samen uit te komen. Ten slotte geeft de Arboarts aan dat met voornoemd advies eveneens de verzuimbegeleiding is beëindigd en dat zij graag per 5 mei 2008 een herstelmelding ontvangt. Werkgeefster heeft vervolgens getracht een gesprek te bewerkstelligen tussen haar en werkneemster, echter zonder succes. Voorts laat werkgeefster aan de Arbodienst weten het niet eens te zijn met het advies om bemiddeling met werkneemster te laten plaatsvinden met een derde, een mediator. In reactie hierop bericht de Arbodienst werkgeefster op 8 mei 2008 dat werkneemster hem nogmaals heeft bezocht en tot de Arbodienst tot het oordeel is gekomen dat werkneemster haar werkzaamheden niet kan hervatten totdat het conflict is tussen partijen is opgelost. Uiteindelijk wordt op 1 augustus 2008 de arbeidsovereenkomst met werkneemster met wederzijds goedvinden beëindigd.

Vordering werkgeefster en verweer Arbodienst
Werkgeefster vordert betaling van de Arbodienst een bedrag ad € 6.522,27 primair op grond van wanprestatie, subsidiair op grond van een onrechtmatige daad. Werkgever stelt dat de Arbodienst een wanprestatie heeft geleverd, door verkeerde dan wel andere informatie aan werkgeefster dan aan werkneemster omtrent haar medische toestand te verstrekken. Werkneemster stelt zich op het standpunt dat de Arbodienst aan haar heeft laten weten dat werkneemster niet ziek is. Op basis van brieven van werkneemster aan werkgeefster is bij werkgeefster echter de indruk ontstaan dat de Arbodienst aan werkneemster heeft laten weten dat zij ziek is dan wel ziek zal worden als gevolg van het conflict met haar werkgeefster. Werkgeefster stelt zich op het standpunt dat de reïntegratie – nu de arbeidsovereenkomst inmiddels is beëindigd met wederzijds goedvinden – van werkneemster door de Arbodienst is gefrustreerd en is beïnvloed door gedane mededeling aan werkneemster dat zij ziek was of zal worden, terwijl werkneemster niet ziek was. Tevens heeft de Arbodienst de uitdrukkelijke wens van werkgever niet in acht genomen, om voorafgaand aan eventuele mediation eerst een gesprek tussen werkneemster en werkgever te laten plaatsvinden. Ten slotte verwijt werkgever de Arbodienst dat zij niet tijdig en onvoldoende informatie aanleverde.

De Arbodienst voert als meest verstrekkende verweer dat zij geen norm heeft geschonden. Zij geeft aan dat uit haar advies duidelijk blijkt dat het verzuim van werkneemster was gebaseerd op psychische verhoudingen, waarvan de oorzaak lag in arbeidsverhouding. Zij heeft op basis van de STECR werkwijzer arbeidsconflicten een time-out geadviseerd, die geldt als een professionele standaard. De Arbodienst geeft daarbij aan dat zij ook na het tweede bezoek op 8 mei 2008 van werkneemster werkgeefster juist heeft geïnformeerd dat werkneemster niet ziek was, maar dat hervatting van het werk na 5 mei 2008 mogelijk zou leiden tot medische problemen, aangezien het probleem tussen werknemer en werkgeefster nog niet opgelost was. Voorts geeft de Arbodienst aan dat er geen norm bestaat op grond waarvan zij op verzoek van haar opdrachtgever, allereerst een gesprek tussen werkgever en werknemer had moeten laten plaatsvinden alvorens mediation te adviseren.

Beoordeling
De rechtbank oordeelt dat er geen sprake is van een wanprestatie dan wel van een onrechtmatige daad. De rechtbank oordeelt dat de Arbodienst geen tegenstrijdige informatie heeft doorgegeven aan de betrokken partijen. Tevens is niet door werkgeefster gesteld dan wel gebleken dat er een norm bestaat die voorschrijft dat de Arbodienst dient te opereren zoals de betalende opdrachtgever dat verlangt of, in onderhavige zaak, er eerst een gesprek moet plaatsvinden tussen werkgeefster en werkneemster voordat andere stappen kunnen worden geadviseerd of uitgevoerd. Het is de taak van de Arbodienst om een onafhankelijk oordeel te geven over wat (medisch) verantwoord is. De Arbodienst mag in een conflict tussen werkgever en werknemer geen partij kiezen. Voorts oordeelt de rechtbank dat er geen causaal verband bestaat, althans aannemelijk is tussen de gestelde geleden schade en de vermeende wanprestatie aan de zijde van de Arbodienst.

mr. Anneke Oonk, Van Diepen Van der Kroef Advocaten