Op 9 oktober 2014 heeft de rechtbank Oost-Brabant zich uitgelaten over de vraag of werkneemster in geval van een oproepovereenkomst haar loon krijgt doorbetaald gedurende ziekte. Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van de vraag of de werknemer, indien de ziekte niet was opgetreden, arbeid zou hebben verricht.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Een oproepovereenkomst is een arbeidsovereenkomst met uitgestelde prestatieplicht. Een dergelijke overeenkomst wordt ook wel een nul-urencontract genoemd.
Feiten
Werkneemster is voor de periode van 1 oktober 2012 tot 1 april 2013 in dienst getreden van werkgever als Medewerker Contact Center op basis van een oproepovereenkomst. Vanaf 13 december 2012 is werkneemster arbeidsongeschikt geraakt. Vanaf die datum heeft zij geen salaris meer ontvangen.
Werkneemster
Werkneemster is van mening dat zij recht heeft op doorbetaling van het loon tijdens arbeidsongeschiktheid en vordert daartoe haar achterstallige salaris. Werkneemster voert aan dat zij vanaf 1 oktober 2012 in een regelmatig arbeidspatroon heeft gewerkt. De afspraak was dat zij 12 uur per week zou werken, op dinsdag-, woensdag-, en vrijdagavond voor 4 uur per avond. Daarnaast zou er nooit sprake zijn geweest van een oproep. Tot slot stelt werkneemster dat zij haar uren zou hebben gewerkt als zij niet arbeidsongeschikt was geworden. Haar loonvordering van 12 december 2012 tot 1 april 2013 is daarom gebaseerd op 12 uur per week.
Werkgever
Werkgever stelt dat werkneemster niet in een vast patroon werkte. Volgens werkgever werd het werkrooster tussen leidinggevende en werkneemster wekelijks afgestemd. Van een vast rooster is geen sprake. Werkgever stelt dan ook dat er geen verplichting tot loondoorbetaling is.
Beoordeling
De kantonrechter oordeelt allereerst dat er sprake is van een arbeidsovereenkomst met uitgestelde prestatieplicht. De kantonrechter benadrukt vervolgens dat of een werknemer met een arbeidsovereenkomst met uitgestelde prestatieplicht in geval van arbeidsongeschiktheid aanspraak heeft op doorbetaling van loon afhankelijk is van de vraag of de werknemer, indien de ziekte niet was opgetreden, arbeid zou hebben verricht. De duur van de loonaanspraak is dan in beginsel beperkt tot de duur van de beoogde tewerkstelling.
Op basis van de feiten en omstandigheden concludeert de kantonrechter concludeert dat werkneemster tot haar ziekmelding in een min of meer vast patroon werkte. Daarnaast staat voor de kantonrechter vast dat werkneemster niet iedere week uitdrukkelijk werd opgeroepen om te komen werken, maar dat iedere week het rooster met haar werd afgestemd. Tevens staat vast dat werkneemster vanaf de dag van ziekmelding, 13 december 2012, niet meer is opgeroepen.
De kantonrechter overweegt vervolgens dat nergens uit blijkt dat werkgever het werk dat werkneemster tot haar ziekmelding verrichtte niet meer kon aanbieden omdat het niet meer beschikbaar zou zijn. Voldoende aannemelijk is dan ook volgens de kantonrechter dat werkneemster, indien zij niet ziek was geworden, vanaf 13 december 2012 voor werkgever verder zou hebben gewerkt in een min of meer vast patroon zoals hiervoor vastgesteld. Er is daarom geen reden om te betwijfelen dat dit tot 1 april 2013 ook het geval zou zijn geweest als werkneemster niet ziek was geworden.
De kantonrechter oordeelt dan ook dat werkneemster recht heeft op doorbetaling vanaf 13 december 2012. Nu werkneemster de ene week 12 uur werkte en de andere week 8 uur, hanteert de kantonrechter als gemiddeld aantal gewerkte uren per week 10 uren. De vorderingen van werkneemster werden aldus toegewezen.
ECLI:NL:RBOBR:2014:5678
