In deze uitspraak ging het om het onder andere om de vraag of een blaastest een gerechtvaardigd middel is om na te gaan of een werknemer onder invloed van alcohol verkeert. De kantonrechter oordeelde dat het gebruiken van een blaastest geen ongerechtvaardigde inbreuk op het privéleven van de werknemer opleverde.
Prijs vergelijk ADSL, kabel, glasvezel aanbieders en bespaar geld door over te stappen!
Werknemer trad op 1 mei 1981 in dienst bij werkgever. Vanaf juni 2008 heeft werkgever diverse gesprekken met werknemer gevoerd over het mogelijke drankprobleem van werknemer. Diverse medewerkers hadden aangegeven af en toe een dranklucht bij werknemer te ontwaren. De werknemer ontkende dit. Half oktober 2008 gaf werkgever aan dat hij werknemer wenste over te plaatsen vanwege zijn overmatig drankgebruik. Een functie met meer werkdruk zou tegen zijn alcoholprobleem kunnen helpen. Opnieuw ontkende werknemer een alcoholprobleem te hebben. Op 30 oktober 2008 is door de politie de rijbevoegdheid van werknemer ontzegd nadat hij na een lunchafspraak werd aangehouden met een te hoog alcoholpromillage. Werknemer heeft zich vervolgens tot Verslavingszorg Noord Nederland gewend en heeft vanaf eind oktober 2008 tot februari 2009 ziekteverlof/vakantieverlof gehad. Op 17 december 2008 zijn met werknemer afspraken gemaakt over zijn werkhervatting. Onder andere is afgesproken dat het niet is toegestaan tijdens het werk onder invloed van alcohol te zijn en dat werkgever steekproefsgewijs en/of wanneer het vermoeden bestaat dat werknemer onder invloed is van alcohol het recht heeft om een blaastest af te nemen. De werknemer stemde hiermee in. Op 23 februari 2009 heeft werknemer zijn werkzaamheden hervat. Op 25 maart 2009 is bij werknemer een blaasproef afgenomen en zijn alcoholpromillage was 0.3. Werknemer kreeg zijn laatste waarschuwing. Op 6 juli 2009 was de blaasproef van werknemer wederom positief. Er werd bij hem een alcoholpromillage van 1.2 en daarna 1.3 vastgesteld. Voor werkgever was de maat vol en ontsloeg werknemer op staande voet.
Werknemer vordert weder te werkstelling en loon. Werknemer betwist de juistheid van de uitkomst van de beide blaastesten. Het apparaat zou niet deugdelijk zijn en niet tot betrouwbare resultaten leiden. Werknemer had namelijk op 6 juli 2009 thuis nogmaals zijn alcoholpromillage getest en hetzelfde apparaat zou in het bijzijn van een getuige een promillage van 0.00 hebben uitgewezen. Voorts is de werknemer van mening dat ook in het geval hij in volle vrijheid zijn instemming heeft verleend aan de blaastesten een dergelijke alcoholcontrole, als zijnde een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, slechts gerechtvaardigd is indien voldaan is aan het noodzakelijkheidscriterium en het subsidiariteitscriterium. In casu zou hieraan niet zijn voldaan, aldus werknemer.
De kantonrechter oordeelde dat partijen een aantal voorwaarden hebben afgesproken omtrent de werkhervatting van werknemer. De blaastest moet gezien worden als een controlemiddel en hieruit kan niet worden afgeleid dat het de bedoeling van partijen is geweest dat de uitslag van een af te nemen blaastest in beginsel tussen partijen bindend zou zijn. Het via de blaastest geleverde bewijs dient dan ook op de normale wijze gewogen te worden. De kantonrechter is voorts van oordeel dat werkgever geen ongerechtvaardigde inbreuk heeft gemaakt op het privéleven van werknemer door hem te onderwerpen aan blaastesten. Werknemer heeft zelf met deze voorwaarde ingestemd en heeft tot driemaal toe een blaastest toegestaan. Voorts heeft werknemer steeds ten onrechte ontkent dat hij een alcoholprobleem had. De bevindingen van de politie op 30 oktober 2008 en de onvoorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid bevestigen immers dat werknemer ook overdag alcohol tot zich nam. Werknemer is hiermee niet betrouwbaar gebleken in zijn mededelingen over zijn alcoholgebruik aan zijn werknemer. De kantonrechter kan echter nog geen eindoordeel geven over het gegeven ontslag op staande voet. De kantonrechter acht het namelijk voor het vaststellen van de betrouwbaarheid van de blaastest noodzakelijk dat een deskundigenonderzoek plaatsvindt. De kantonrechter wijst een tussenvonnis.
mr. Nathalie Wolters, Van Diepen van der Kroef Advocaten
